انقلاب

گفتم یه نیم‌چه وصیت‌نامه بنویسم. شاید افتخار این رو داشتم که به عنوان سرباز رضاشاه دوم فدای خاک پاک ایران بشم. به خصوص الان که از هر لحظه بیشتر احتمال دستگیر شدنمون هست. گروه ما سه نفره‌ست. یکی‌مون هست که اکانت اینستاگرامم رو داره چون مطمئنم گاف تکنولوژیک نمی‌ده. لینک اکانت ایکسم توی اکانت اینستاگرامم هست. در نتیجه این پازل حل می‌شه و می‌فهمید که کی بودم. ۱) من با ارادهٔ خودم در راهی پا می‌گذارم که از عواقبش به خوبی آگاهم. سربازِ شاهم و فدا شدن در راه ایران پشت سر شاه را هدیه‌ای اهورایی در نظر می‌گیرم. عددی نیستم، اما دوست دارم خودم رو از گارد جاویدان شاهنشاه بدونم. #جاویدشاه شعارِ من و عاشق خاندان ایران‌ساز پهلوی‌ام. وطن‌دوستان و وطن‌پرستان ایران قدردان این خاندان‌اند. ایران‌ستیزانِ پیدا و پنهان اما به هر روشی که بتونند جفتک می‌ندازند؛ بله، جفتک؛ من با هیچ ایران‌ستیزی شوخی ندارم. ...

چند هفته پیش بنیامین نتانیاهو پیامی پر از امید برای مردم ایران فرستاد. بی‌بی گفت: وقتی ایران بالاخره آزاد شد و آن لحظه خیلی زودتر از آنچه مردم فکر می‌کنند فرا خواهد رسید - همه چیز متفاوت خواهد بود. دو کشور ما اسرائیل و ایران در صلح خواهند بود. مردم ایران باید بدانند که اسرائیل در کنار شما ایستاده است. ...

بعد از منتشر شدنِ یه عکس از پرویز ثابتی، بحث‌ها در خصوص شکنجه بالا گرفت. یه عده منتقد سرسخت شکنجه تا جایی پیش رفتند که بعد از چهار دهه یادشون افتاد از دست ثابتی شکایت کنند، و یه عده پی توجیه ساواک و اقداماتش، اون رو یه دستگاه حکومتیِ محقّ و تیزبینی می‌دونستند که تا قبل از انحلالشْ به خوبی جلوی تروریست‌ها رو گرفته بود. چندتا سؤال پیش میاد. اول اینکه آیا واقعا ساواک شکنجه می‌کرده؟ خط قرمزی داشته؟ و آیا خودِ عملِ شکنجه در هر حال پذیرفته هست یا نه؟ ...

بعد از مصاحبهٔ شاهزاده با شبکهٔ من‌وتو، یه کاربر توییتری، کارزاری برای وکالت دادن به شاهزاده به‌راه انداخت. این آقا، توی اسپیسی که بعدش ایجاد کرد، گفت که «من یه جمهوری‌خواه هستم ولی شاهزاده فرد مورد اعتماد من برای گذار به حساب میاد.» همزمان یه سری از کاربرهایِ مخالفِ این کارزار، هشتگ «من وکالت نمی‌دهم» رو راه انداختند و یه سری نقدها و ایرادهایی رو مطرح کردند. موضعِ من به عنوان کسی که به شاهزاده اعتماد داره، از همون ثانیهٔ اول وکالت دادن بود. یه سری نقد دارم به اتفاقاتی که افتاد و توی این نوشته بهشون می‌پردازم. ...

دیروز به یه رشته توییت جالب در خصوص چرایی چسبیدن به باورها رسیدم، که گفتم برای ثبت اینجا قرارش بدم. پس حرف رو کم می‌کنم و رشته توییت رو می‌ذارم. از نگارندهٔ توییت که پرسیدم، گفت نویسنده‌ش ناشناسه. خلاصه جسارت کردم و اینجا نسخهٔ ویرایش شده‌ش رو قرار دادم. یه سری دخل و تصرف‌های ریز بود در حد تغییرات نگارشی بدون آسیب رسوندن به متن اصلی. سران آلمان چند ماه بعد از اینکه به روسیه حمله کرده و صدهزار نفر از سربازانشون در برف مُردند، می‌دونستند که شکست می‌خورند ولی چطور می‌تونستند حتی به خودشون بگن که این صدهزار کُشته بی‌فایده و نتیجهٔ اشتباه محاسباتی اون‌ها بوده؟ پس جنگ در روسیه رو ادامه دادند و با یه میلیون کُشته، همگی خودکشی کردند. ...

بعد از اینکه جاویدنام محمد مرادی جونش رو فدای این انقلاب کرد واکنش‌های ضد و نقیضی رو شاهد بودیم. محمد از خفَّتِ زیستن با وجود حکومت‌های خون‌خواری مثل جمهوری اسلامی گفت. و مردم ناگهان دایه‌هایی مهربان‌تر از مادر شدند و خواسته یا ناخواسته، در مسیر اطلاع‌رسانی سنگ‌اندازی کردند. محمد جونش رو فدا کرد، تا صدای اعتراض و انقلاب ما به گوش جهان بیشتر از پیش برسه، و یه سری با محکوم کردن نسبی این خودکشی مانع خواست محمد شدند. ...

همه‌مون روزهای سختی رو می‌گذرونیم. روزهای پر از خشم و سرخوردگی، یأس و امید، روزهایی که آرزو می‌کردیم ای کاش اصلا به دنیا نیومده بودیم و روزهایی که افتخار می‌کنیم بین این همه آدم شجاع و قوی‌دل چشم باز کردیم. ته دلمون، حال هیچکدممون با این تلاطم‌های شدیدِ احساسی خوب نیست؛ چه کسایی که اسیر چنگال آخوندها و آخوند-مسلک‌های خون‌خوار و خون‌شورند چه کسایی که مهاجرت کردند ولی ریشه‌هاشون رو اینجا جا گذاشتند. می‌خوایم تموم بشه این شب تاریک و باریکه‌هایی از نور آزادی آروم‌آروم شروع به تابیدن به این سرزمین کنه؛ اونم درست بعد از بلندترین اِشغال تاریخی سرزمین اجدادی‌مون. ...

این سوالی بود که امروز توی توییتر روی تایم‌لاینم اومد. نتیجه‌ش تا اینجا: بالای هفتاد درصد موافق حملهٔ نظامی. اولین سوالی که توی ذهن من شکل گرفت اینه که چرا جمهوری اسلامی کار رو به جایی رسوند که اکثر مطلق مردم حاضرند کشور وارد جنگ بشه؟ چقدر باید یه رژیم به همه‌چیز گند بزنه تا مردم بخوان چنین خطر بزرگی رو بکنند؟ ولی قبل از اینکه پاسخ من رو بخونید، لازمه که یکم موضوع رو باز کنم. آیا حملهٔ نظامی آمریکا تلفات کمتری نسبت به انقلاب مردمی خواهد داشت؟ ...

بردگی یا آزادگی این سؤال از نظر من از پایه اشتباهه. آیا کسانی که باحجاب هستند، بردهٔ انسان‌ها یا نظام فکری خاصی هستند؟ کسانی که بی‌حجاب هستند چطور؟ آیا مسالهٔ پوشش، مثل حجاب، به خودی خود تعیین‌کنندهٔ آزاد یا برده بودن شخصه؟ چیزی که حکومت به شدت ازش تغذیه می‌کنه و به نظر میاد بین طرفداران رژیم مورد استقبال قرار گرفته همین مساله حجاب به عنوان نشانه‌ای از آزادگیه. اول از همه لازمه بگم چرا اصلا رابطه‌ای بین بردگی/آزادگی و پوشش به صورت ذاتی وجود نداره. اگه با تشریح بردگی شروع کنیم خود به خود به معنای آزادگی هم می‌رسیم و از اونجا می‌تونیم مساله رو بازتر کنیم. ...

احتمال اینکه این نوشته، توی دنیای بی‌پایان دیجیتالی، خونده بشه، اگه صفر نباشه، نزدیک به صفره. ولی برای من نوشتن یه جور روش سامان دادن به افکارم بوده. با اینکه کلاس انشاء برام همیشه ناخوشایند بود، نمی‌دونم چی شد که به این کار رو آوردم. شاید چون زندگی رو «به سبک و روش سخت» دوست دارم. بگذریم! اینجا می‌خوام از خودم مثال بزنم، تا شاید شما هم تکلیفت رو با خودت روشن کنی. ...